Planowanie obciążenia pracą oznacza decydowanie, kto co robi, kiedy i jakie są priorytety.
Istnieje kilka metod, z których niektóre są bardziej rygorystyczne niż inne, do wyboru w zależności od kontekstu, dojrzałości zespołu i ograniczeń projektu.
Planowanie wydajności
Obciążenie pracą rozkłada się według dostępnych możliwości poszczególnych osób lub zespołów.
=> Jest to bardzo rygorystyczna metoda, która pomaga zapobiegać chronicznemu przeciążeniu poprzez równoważenie obciążeń pracą.
Jak to działa?
- Obliczana jest rzeczywista wydajność każdego zasobu (np. 6 godzin dziennie).
- Szacowane obciążenie pracą jest rozłożone na dostępne przedziały czasowe.
- Dokonuje się korekt mających na celu uniknięcie przeciążeń.
Wyrównywanie zasobów
Całkowite obciążenie pracą jest rozdzielane równomiernie w całym okresie.
=> Dzięki temu zmniejszają się szczytowe obciążenia pracą, a produktywność zespołu ulega stabilizacji.
Jak to działa?
Jeśli dana osoba ma szacowany nakład pracy wynoszący 80 godzin w ciągu miesiąca, to nakład pracy zmniejsza się do około 4 godzin dziennie w ciągu 4 tygodni, zamiast pracować 35 godzin w pierwszym tygodniu, 35 godzin w drugim tygodniu, 10 godzin w trzecim tygodniu i 0 godzin w ostatnim tygodniu.
Wyrównywanie z ograniczeniami harmonogramu
Metoda ta jest bardzo podobna do metody wygładzania obciążenia pracą, ale najpierw przestrzega się harmonogramu projektu, a dopiero potem wygładza się pozostałe obciążenie pracą.
=> Jest to przydatne w projektach, w których pewne terminy są stałe (kamienie milowe, zależności), ale celem jest redukcja szczytów obciążenia pracą.
Jak to działa?
- Określ główne ograniczenia harmonogramu.
- Określ priorytety zadań związanych z osiągnięciem danego kamienia milowego, aby mieć pewność, że terminy zostaną dotrzymane.
- Rozłóż ciężar pozostałych zadań.
=> Niezależnie od wybranej metody należy upewnić się, że cały oceniany zakres obowiązków jest właściwie zaplanowany.